aigiou1.jpg

Από το μπαλκόνι του στην οδό Αιγίου ο Τάκης Κωλοπλένης είδε με θλίψη τα συνεργεία του δήμου να κόβουν σχεδόν από τον πάτο τους μεγάλους ευκάλυπτους που φύονταν παράλληλα της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής. Δέντρα δεκαετιών, που έδιναν το δικό τους χρώμα σε μια ολόκληρη γειτονιά, πρόσφεραν τον ίσκιο τους, ξεκούραζαν το μάτι από την τσιμεντίλα των πολυκατοικιών, απέμειναν κούτσουρα μαραμένα. Γιατί; «Γιατί είναι επικίνδυνα να πέσουν», όπως απάντησαν οι υπάλληλοι του συνεργείου κοπής.

Γιατί για κοπή -ουσιαστικά-πρόκειται. Ο Τάκης Κωλοπλένης ζει μια δεκαετία στον οδό Αιγίου. Στα δέκα αυτά χρόνια είδε πολλές φορές τους ευκάλυπτους να βασανίζονται από τους αέρηδες. Αλλά μόνο μία φορά είδε κλαδί να σπάει και να πέφτει στο δρόμο. Σίγουρα τα δέντρα χρειάζονταν κλάδεμα. Βαθύ κλάδεμα. Είναι πολυετή, ψηλά και ταλαιπωρημένα. Άλλο πράγμα όμως το κλάδεμα κι άλλο να μη μείνει κλάρα ούτε για δείγμα.

aigiou2.jpg

Τί απέμεινε πλέον στην οδό Αιγίου; Τα κουφάρια των ευκαλύπτων, λίγες λεύκες που γλίτωσαν το πριόνι και το απεριποίητο «παρτέρι» με τα αγριόχορτα, τα σκουπίδια και τα περιττώματα σκύλων. Μακάρι αυτή η εικόνα ν’ αλλάξει σύντομα προς το καλύτερο. Οι χώροι πρασίνου δεν περισσεύουν σε καμιά γειτονιά της νέας πόλης. Αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο…

Η οδός Αιγίου δεν θα είναι ξανά η ίδια…

CONSERV 1

 

Advertisements