Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Ανάπλι
να εύχεσαι να είναι ανοιχτός ο δρόμος,
τα τετράτροχα ποδήλατα, τα τρενάκια και τις άμαξες μη φοβηθείς,
τέτοια στο δρόμο σου πολλά θα συναντήσεις…
 
Κι αν η λαχτάρα για καφέ το πνεύμα σου προστάζει,
φανάρι κόκκινο στο δρόμο σου δεν θα βρεις,
αν από την παραλία πας και όχι από την Άργους…
 
Να εύχεσαι να βρεις εύκολα να παρκάρεις,
πολλά τα Σαββατόβραδα να είναι,
που μέσ’ στου λιμανιού την αγκαλιά,
τ’ αμάξι σου θ’ αράξεις,
 να πας για παγωτά, γιαούρτια, κομπολόγια,
απ’ αυτά κι αν πολλά στο δρόμο σου πολλά θα συναντήσεις…
 
Κι αν στο Σοκάκι δεν μπορείς πασάκι να κρατήσεις,
μη φοβηθείς και μη μελαγχολήσεις,
και το Rosso δίπλα του καλή καβάντζα είναι…
 
πάντα το Freddo να φυλάς στην άκρη του μυαλού σου,
η απόλαυση του εδώ είναι ο προορισμός σου,
αλλά να τον πιεις καθόλου μη βιαστείς και μη το γρηγορέψεις,
στο café άραξε και άνοιξε τα μάτια,
και κόζαρε αυτόχθονες, τουρίστες κι Αθηναίους,
όρεξη για κουτσομπολιό ατέλειωτη να έχεις…
 
Το Ναύπλιο σου έδωσε την όμορφη τη βόλτα,
χωρίς αυτό δεν θα ξεκούναγες να βγεις από το σπίτι,
κι αν ακριβό το βρήκες τί περίμενες,
τα τόσα τα καλούδια του τζάμπα δεν τα χαρίζει…
 
Και τώρα που το γύρισες κι έμαθες όλα τα μυστικά του,
και σοφότερος έγινες και πιο ευτυχισμένος,
τράβα και στους φίλους σου να πεις,
ταξίδι στο Ανάπλι τι σημαίνει…
 
 IL CONSERVATORE
(Συγνώμη Κωνσταντίνε…)
 
 
Advertisements