Λοιπόν ξεκινάμε αμέσως, όσοι δεν ξέρετε τι είναι το πλαθολόγιο, ψάξτε το στο google για να μπείτε στο νόημα. Έχουμε και λέμε:

* Ο Πιρείσακτος: Αυτοκινούμενος ντόπιος ή επισκέπτης που έλπιζε να παρκάρει στο ‘Π’ του λιμανιού, το βρήκε κλειστό και τώρα γυρίζει σαν την άδικη κατάρα να παρκάρει αλλού.

* Η Γρανίκα: Είδος παγωτού που πωλείται στο Ναύπλιο, συνήθως στον Μαρτσέλο My-First-Dictionary-funnyκαι στον Κουστένη και που για να το προμηθευτείς πρέπει να σταθείς σε ουρές εφάμιλλες του ΙΚΑ.

*  Ο Αναδρομέας: Αυτόχθων μπαρόβιος εξαρτημένος από παλιές συνήθειες, ο οποίος κάθε Σάββατο τρέχει από μπαρ σε μπαρ της πόλης ‘για να δει τι παίζει’ αλλά πάντα καταλήγει στην ‘Αναδρομή’

* Καροτσήφανος/η: Ντόπιοι νέοι γονείς ή παππούδες που Κυριακή πρωί ή μετά την παρέλαση σπρώχνουν το καρότσι με το μικρό στο Μεγάλο Δρόμο για να τους δουν όλοι, περήφανοι που ‘τακτοποιήθηκαν’ και έγιναν ‘οικογενειάρχες’.

– Έχεις δει καθόλου τον Χρήστο;

– Τον είδα την Κυριακή στο Μεγάλο Δρόμο να πηγαίνει προς την πλατεία καροτσήφανος.

* Η ομοροποίηση: Συνήθεια που εισήγαγε ο δήμαρχος Άργους, κατά την οποία η όμορη πόλη δεν αναφέρεται ποτέ με το όνομά της.

* Η μποχαύρα: Η χαρακτηριστική αύρα με άρωμα παρισινού υπονόμου που γαργαλάει ανησυχητικά τα ρουθούνια όσων κάνουν ρομάντζα στο λιμάνι. Ασφαλείς εκτιμήσεις απορρίπτουν την εκδοχή η εν λόγω μυρωδιά να είναι θαλασσινό ιώδιο.

– Πήγες για ψάρεμα χθες; 

– Πήγα στο λιμάνι ρε φίλε, αλλά είχε μια μποχαύρα …

* O Βλαχοναίος: Κάτοικος της περιοχής που δεν την παλεύει με τίποτα και έχει αποφασίσει να μιμείται την ζηλευτή καθημερινότητα των Αθηναίων. Έτσι, κορνάρει στο μοναδικό (!!!) φανάρι της πόλης σαν να έχει μπει μέσα του ο εξαπωδός και ψάχνει πάρκινγκ στα στενά ρωτώντας όσους βλέπει δίπλα σε αυτοκίνητα ‘μήπως φεύγετε;’

* Ο Αρβανιτόπουστας: Τοπική εκδοχή της λόγιας λέξης ‘καβατζόπουστα’ που απαντά στην φανταρική διάλεκτο και σημαίνει ‘αυτός που δολίως αποκρύπτει πράγματα (συνήθως φαγώσιμα) με σκοπό να τα χρησιμοποιήσει αργότερα’. Ο Αρβανιτόπουστας αντιστοίχως είναι ο ντόπιος ή ο έμπειρος επισκέπτης που θεωρεί ότι μόνο αυτός έχει σκεφθεί να παρκάρει στην ανηφόρα της Αρβανιτιάς και η θέση τον περιμένει. Τις πιο πολλές φορές ξανακατεβαίνει απογοητευμένος.

– Γιατί αργεί ρε ο Γιώργος; λες να μην βρίσκει πάρκινγκ;

– Αυτός είναι Αρβανιτόπουστας, δεν τον φοβάμαι.

* Η Φαραγκία: Ναυπλιώτικη παραφθορά της λέξης ‘αφραγκία’. Σημαίνει την οικονομική κατάσταση που δεν επιτρέπει να πιεις καφέ ή μπύρα σε καφετέρια με αποτέλεσμα να επιλέξεις την (αγαπημένη) λύση του Φάρου με μπύρα ή αναψυκτικό από το περίπτερο.

* Ο Παναργομάχος: Κατηγορία φιλάθλων του Πανναυπλιακού που δεν πατάνε όλο το χρόνο στο γήπεδο και θυμούνται να έρθουν μόνο στο ματς με τον Παναργειακό. Χαρακτηριστικό των εν λόγω φιλάθλων είναι ότι στα πρώτα 20 λεπτά του μοναδικού αγώνα που παρακολουθούν έχουν διαμορφώσει άποψη για τους παίκτες, τον προπονητή και το σύστημα της αγαπημένης τους (;) ομάδας.

* Παλαμηδοκουνημένοι: Νεαροί Ναυπλιώτες που ζήλεψαν τη δόξα του τύπου που κατέβηκε τα σκαλιά του Παλαμηδιού με ποδήλατο. Αποτέλεσμα της απόπειρας είναι για ώρες μετά να τρέμουν σαν τη γιαγιά στην Πολίτικη Κουζίνα.

* H Αλφαπορία: Η εύλογη απορία που σου δημιουργείται όταν κάποιος σου λέει ‘κοντά στην ΑΛΦΑ’ αντί να πει ‘στην Ενδεκάτη’ ή ‘στην Βιβλιοθήκη’. Έτσι ο ενδιαφέρων διάλογος συνεχίζεται πάντα με νέα ερώτηση ‘Ποια ΑΛΦΑ;’, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Λόγω μάλιστα της ευρείας διάδοσης της ανωτέρω στιχομυθίας οι Ναυπλιώτες έχουν αναπτύξει ένα καινούριο γενετικό χαρακτηριστικό που ονομάζεται ‘Πουαλφισμός’.

TheGrecian & Zuperman

Advertisements