gkalis_klama

ο θεός γύρισε στο ναό του…

χιλιάδες οι πιστοί του τον περίμεναν…

σαν το Μεσσία…

να τον αποθεώσουν ξανά…

και οι μεγάλοι αντίπαλοι και οι συμπαίκτες…

που θαμπώθηκαν ή έκλεψαν από τη λάμψη του…

ήταν όλοι τους εκεί να αποτίσουν φόρο τιμής…

και ο θεός έκλαψε…

γιατί είναι και άνθρωπος…

και βούρκωσα κι εγώ…

που θυμήθηκα με νοσταλγία το μακρινό 87…

που παιδάκι με έβγαλες στους δρόμους…

και μ΄έκανες να νιώσω για πρώτη φορά τί σημαίνει περηφάνια για την Ελλάδα…

που με τα κοντά παντελονάκια και τα Ζήτα Ελλάς παπούτσια μου…

προσπαθούσα να σε μιμηθώ στο προαύλιο του σχολείου…

Σ’ ευχαριστώ Νίκο Γκάλη…

που με ενέπνευσες, με μάγεψες, με συγκίνησες…

Καλώς ήρθες σπίτι σου…

il conservatore

Advertisements