Και πριν ο Conservatore λαλήσει τρεις, το καμάρι του λιμανιού του Ναυπλίου, η φρεγάτα του τουρισμού μας, το δεύτερο Μπούρτζι, πήρε το δρόμο της φυγής. Με μελαγχολία (και ίσως κάποια βουρκωμένα μάτια) οι περιπατητές στην παραλία και οι λουόμενοι στην Αρβανιτιά είδαν ένα άχαρο ρυμουλκό να ταράζει βίαια τη ραστώνη του περήφανου καραβιού και να το σέρνει μακριά μας. Κάπου στην Ελευσίνα θα το πάνε έμαθα. Και θα το δέσουν ανοιχτά. Ούτε καν μέσα στο λιμάνι. Να το χτυπάνε με βία τα κύματα και να το ραπίζουν οι βοριάδες. Μέχρι να το διαλύσουν. Πώς θ΄αντέξει το τρυφερό σκαρί του; Που τόσους μήνες είχε λουφάξει στην αγκαλιά του λιμανιού μας; Στην καλύτερη θέση. Πώς θα καλυφθεί το μεγάλο κενό που άφησε πλέον στο μώλο; Μάταια η ματιά ντόπιων κι επισκεπτών που το είχαν συνηθίσει θα το αναζητά. Πόσο κρίμα. Κι είχα κάνει τόσα όνειρα για σένα..

Καλό κατευόδιο ΤΟΜΚΟ. Τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο στο λιμάνι χωρίς εσένα..

IL CONSERVATORE

Advertisements