Πέρασαν κιόλας 8 χρόνια από τον ανεπανάληπτο θρίαμβο της Πορτογαλίας. Τότε που η ανύπαρκτη, η άμπαλη, η αμελητέα Εθνική Ελλάδος, σε μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές εκπλήξεις όλων των εποχών, κατακτούσε το τρόπαιο, αφήνοντας σύξυλους τους Ευρωπαίους και όλο τον κόσμο. Που κάθε δεύτερο βράδυ ξεχυνόμασταν στους δρόμους, όχι για να διαμαρτυρηθούμε για τη φτώχεια μας,  αλλά για να γιορτάσουμε τις αλλεπάλληλες επιτυχίες, μεθυσμένοι από το νέκταρ των συνεχών νικών. Από εκείνο το μαγικό καλοκαίρι πέρασε πολύς καιρός. Η Ελλάδα πλέον μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, το ποδόσφαιρό της βουτηγμένο στη λάσπη και στην ανέχεια,  η κοινωνία φοβισμένη, απογοητευμένη, απελπισμένη. Οι συγκρίσεις του τότε με το τώρα αναπόφευκτες και συντριπτικά θλιβερές. Πού τα μεγαλεία της επίπλαστης ευδαιμονίας εκείνης της εποχής. Κι όμως. Η Εθνική ήταν και πάλι παρούσα σε μια μεγάλη διοργάνωση και κόντρα στην παράγκα του Πλατινί και την αστείρευτη ανθελληνική προπαγάνδα με σημαιοφόρο τις γερμανικές tabloids, αγωνίστηκε με αξιοπρέπεια. Γιατί όλα μπορούν να μας τα πήρουν οι κύριοι ‘εταίροι’ μας στην Ευρώπη. Όχι όμως και την αξιοπρέπειά μας..

Greece will rise again!

IL CONSERVATORE

Advertisements