Κάποιοι φίλοι μου πέρασαν το φετινό χειμώνα δίπλα στο τζάκι σαν γατιά, τυλιγμένοι σε μια ηλεκτρική κουβέρτα, τουρτουρίζοντας σαν τη Μάρω Κοντού που ταξίδευε λαθρεπιβάτης στο ψυγείο του πλοίου του Λάμπρου Κωσταντάρα.

Οι ίδιοι άνθρωποι είδαν τον Μαρτιάτικο ήλιο και ξεσάλωσαν. Αγνοώντας τη λαϊκή σοφία, κατά την οποία ‘Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης’ πήραν την απόφαση να βουτήξουν στη θάλασσα. Ανεξάρτητα από το ότι σέβομαι την προθυμία τους να γνωρίσουν από πρώτο χέρι τα συμπτώματα της πνευμονίας, θα μού επιτρέψουν να τους καταστήσω σαφές και εγγράφως, αυτό που ήδη τους είπα προφορικά: Are u fu … ing kidding?

Τι να πας να κάνεις παιδί μου στα παγωμένα νερά; Σου τελείωσαν τα παγάκια για το ουίσκι και θες να φτύσεις μερικά; ή θέλεις να ξεκινήσεις να παίρνεις χρωματάκι πριν από τους άλλους; Θες να κάνεις κάτι ακραίο; Ψήφισε ΠΑΣΟΚ, αλλά προς θεού, μην μπεις στη θάλασσα. Για μπάνιο τέτοια εποχή πάνε κάτι γέροι που κόβουν πρωτοχρονιάτικες πίτες μέσα στη θάλασσα και τους παίρνει συνέντευξη ο ρεπόρτερ Ιορδάνης.

Έτσι κι αλλιώς, το ξέρω ότι δεν πρόκειται να μπείτε. Με το που θα βάλετε το νύχι στο νερό, το μυαλό σας θα δώσει τη σωστή εντολή και θα κάνετε όπισθεν. Για μπάνιο θα πάμε τέλος Ιουλίου στην Καραθώνα. Που είναι ρηχά και η σύσταση της θάλασσας είναι 65 % νερό και 35 % κάτουρο (το Σαββατοκύριακο η αναλογία αντιστρέφεται).

Και το απολαμβάνεις. Δεν κρυώνεις. Και βλέπεις και τον καλύτερο κόσμο. Όχι θαρραλέους υπερήλικες.

Ελπίζω να σας έπεισα και να μην παραστήσετε τους αυτοκρατορικούς πιγκουίνους που κάνουν νεροτσουλήθρες στα παγωμένα νερά της Ανταρκτικής. Αν όχι, καλή τύχη. Και αν δείτε καμια φώκια να κολυμπάει δίπλα σας, πείτε της χαιρετίσματα.

TheGrecian

Advertisements