Καθαρά Δευτέρα σήμερα. Ταραμάς, χαλβάς, ντολμάδες, λαγάνα και όλα τα λοιπά σαρακοστιάνα εδέσματα ‘που επιτάσσει το έθιμο’. Και τα έθιμα, ειδικά στο θέμα φαγητού, τα τηρούμε απαρέγκλιτα σ΄αυτή τη χώρα..

Κι από αύριο τι; Επιστροφή της συντριπτικής πλειοψηφίας στις μπριζόλες, στη φέτα, στο τοστάκι ζαμπόν-τυρί, σε ό,τι φάγαμε και προχθές. Μετά το μονοήμερο νηστίσιμο διάλειμμα ‘για το καλό’ το.. easy food επανακάμπτει στο θρόνο του.

Το είχα γράψει και πέρσυ, δεν έχω απολύτως τίποτα με αυτούς που δεν νηστεύουν. Είναι αποκλειστικά δική τους επιλογή για το αν θα τηρήσουν κι αυτό το έθιμο. Γιατί για έθιμο πρόκειται. Όπως το αρνί το Πάσχα, η γαλοπούλα τα Χριστούγεννα, τα κοψίδια την Τσικνοπέμπτη. Απλά, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα τώρα..

Κάποιοι θα νηστέψουν. Όχι μόνο υπερήλικες που προσπαθούν να δείξουν καλή διαγωγή στα τελειώματα της ζωής τους. Αλλά και νεότεροι. Γιατί; Για διάφορους λόγους. Από αμιγώς θρησκευτικούς μέχρι ‘για να κάνουν αποτοξίνωση’. Δικαιολογημένα θα πείτε: «ναι καλά, ξέρουμε τι νηστεία κάνουν. Τσακίζουν τις γαριδομακαρονάδες και τα καλαμάρια και μετά το παίζουν καλοί χριστιανοί». Έχετε απόλυτο δίκιο. Η σημερινή νηστεία δεν γίνεται με παξιμάδι και νερό. Τα ‘επιτρεπόμενα’ εδέσματα είναι άφθονα και αρκούντως παχυντικά. Κανείς νηστεύων δεν δικαιούται να υπερηφανεύεται ότι λιμοκτονεί κι ότι κάνει κάποιον άθλο. Δικαιούται όμως, νομίζω, να νιώθει υπερήφανος-και μόνον από μέσα του-γιατί αποφάσισε να πορευτεί έναν λίγο πιο δύσκολο δρόμο στην καθημερινότητά του, έστω και για κάμποσες μέρες.

Όσοι νηστεύουν δεν είναι κατάλοιπα ενός σκοταδιστικού παρελθόντος, ούτε ζουν σε σπηλιές σε μια άλλη εποχή. Είναι ο φίλος, ο γείτονάς μας, ο συνάδελφος στη δουλειά. Μην τους αντιμετωπίζετε με απαξίωση. Σεβαστείτε την επιλογή τους, όπως σέβονται αυτοί τη δική σας.

Εξάλλου, το δύσκολο δεν είναι να καθαρίσεις το σώμα. Το δύσκολο είναι να καθαρίσεις την ψυχή. Από τα μίση, τα πάθη, τις κακές σκέψεις. Κι αυτό δεν νομίζω ότι  κανένας από τους νηστεύοντες το καταφέρνει. Κρίμα..

IL CONSERVATORE
Advertisements