Στο Νο 5: Ο Ευρωλιγούρης: Τους αγαπά. Τους θαυμάζει. Και σε κάθε ευκαιρία τους αποθεώνει: για την οργάνωση, την καθαριότητα, τη συνέπεια, την ευγένεια … πάντα σε αντιδιαστολή με τους ‘κωλοέλληνες’. Γερμανοί, Σουηδοί, Αγγλογάλλοι και λοιποί Ευρωπαίοι παίρνουν μυθικές διαστάσεις στα μάτια του, καθώς βολτάρει στην Opera, την Trafalgar Square ή την Piazza di Spagna. Ακόμη και ο ζητιάνος στο μετρό του Παρισιού, έχει κάτι αριστοκρατικό επάνω του …

Στο Νο 4: Ο Ελληναράς: Επαναλαμβάνει τη φράση ‘σαν την Ελλάδα πουθενά’ όπως ο παπάς το ‘Κύριε ελέησον’. Οι ξένοι είναι ‘κουτόφραγκοι’, ‘ναζί’ (για Γερμανούς), ‘αδερφές’ (για Άγγλους), ‘πεινάλες’ (για Ανατολικοευρωπαίους) και ούτω καθεξής. Όλα του φαίνονται ακριβά ‘σιγά, στην Αθήνα το βρίσκω και φτηνότερα από ένα γνωστό του μπατζανάκη μου’, τα φαγητά άψητα, οι άνθρωποι κρύοι ‘άντε ρε με τους ξενέρωτους’ και τα μέρη φυσικά κατώτερα από της Ελλάδας ‘έχεις πάει Ζαγοροχώρια;‘. Είναι ακριβώς ο τύπος που θα συναντήσετε στο Βρετανικό Μουσείο να παρατηρεί μεγαλοφώνως ‘δικά μας είναι και τα κλέψανε’ ενώ ταυτόχρονα τσεκάρει αν το είπε αρκετά δυνατά για να τον ακούσουν όλοι όσοι είναι γύρω του και αφού σιγουρευτεί, τα δείχνει επαναλαμβάνοντας ‘Greek, Greek’. Κάπου εκεί τελειώνουν και τα Αγγλικά του.

Στο Νο 3: Ο ‘οργανωμένος’. Πάει πάντα με ταξιδιωτικό πρακτορείο γιατί ‘μόνο έτσι τα βλέπεις όλα’. Με τη λέξη ‘όλα’ εννοεί βασικά τα μουσεία. Ο αριθμός των οποίων καθορίζει και την επιτυχία της εκδρομής. ‘- Περάσaτε ωραία; – Πολύ ωραία, πήγαμε σε 17 μουσεία.’ Κινείται μόνο μαζί με το γκρουπ, ακόμη και σουβενίρ αγοράζει από εκεί που τον πηγαίνει το πούλμαν και δεν έρχεται σε καμία απολύτως επαφή με τους ντόπιους. Οι μεγαλύτερης ηλικίας φορούν και καπέλα ίδιου χρώματος (κίτρινα ή πορτοκαλί συνήθως για να φαίνονται) ώστε να μην τους χάσουν αν παραστρατίσουν από το κοπάδι. Περιδιαβαίνουν όλες τις κλασικές τουριστικές ατραξιόν με τη σειρά με αποτέλεσμα η ταξιδιωτική τους εμπειρία να μην διαφέρει ούτε στο ελάχιστο από αυτή χιλιάδων άλλων που επέλεξαν το ίδιο πρακτορείο …  (Μέρα 1η: Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Μέρα 2η: Ξενάγηση στο Λούβρο, όπου θα θαυμάσουμε την Τζοκόντα. Μετά θα θαυμάσουμε το καμπαναριό της Παναγίας των Παρισίων και το βράδυ θα θαυμάσουμε πόσο βαρετή μπορεί να γίνει μια εκδρομή …)

Στο Νο 2: Ο ‘Γιαπωνέζος’. Η φωτογραφική μηχανή με τους 10 εναλλάξιμους φακούς έχει γίνει προέκταση του χεριού του.  Με ένα δεύτερο αορτήρα, έχει κρεμάσει στον ώμο και βιντεοκάμερα. Στην τσέπη έχει και μία pocket camera, έτσι καλού – κακού. Βγάζει τα πάντα. Από μνημεία μέχρι τους σκύλους σε στιγμές αναπαραγωγής. Αγαπημένο του θέμα όμως, είναι οι εκκλησίες, τα μουσεία και τα θέατρα, κυρίως εκεί που η φωτογράφιση απαγορεύεται.

Στο Νο 1: Ο ‘Fashionista’: Θα τον συναντήσεις κυρίως στη Via Montenapoleone στο Μιλάνο, στην Bond st στο Λονδίνο και στην Place Vendome στο Παρίσι. Συνήθως πρόκειται για 50 άρες που σέρνουν μαζί κάποιον χοντρό σύζυγο και κρύβουν την κενότητα της ύπαρξής τους μέσα σε σακούλες Ferragamo για να διαπληκτιστούν το ίδιο βράδυ με τις αεροσυνοδούς, επειδή δεν κλείνουν τα ντουλαπάκια του αεροπλάνου από τις τσάντες. ‘Χρυσή μου, ξέρεις πού τις  πήρα τις μπότες; Στο Alviero Martini στο Μιλάνο …

TheGrecian

Advertisements