Βλέποντας τις αναζητήσεις στα στατιστικά στοιχεία του blog μας, διαπιστώνω ότι πολλοί αναγνώστες μας συχνά συγχέουν το Παλαμήδι με τον Παλαμήδη. Για τον λόγο αυτό σας παραθέτω λίγα ιστορικά στοιχεία για να φρεσκάρουμε-εμπλουτίσουμε  όλοι τις γνώσεις μας.

*Παλαμήδης (ο): Μυθικός ήρωας της αρχαιότητας, γιός του Ναύπλιου και της Ησιόνης. Το όνομα Παλαμήδης προέρχεται από τις λέξεις ‘παλάμη’ (επιδεξιότητα των χεριών, επινοητικότητα, ευφυϊα) και ‘μήδομαι’ (μηχανεύομαι, επινοώ). Εξαιρετικά ευφυής κι επινοητικός, συγκέντρωνε στο πρόσωπό του πολλές ιδιότητες (αστρονόμος, μαθηματικός, γιατρός, φιλόσοφος κλπ). Στον Παλαμήδη αποδίδονται πολλές εφευρέσεις όπως η υποδιαίρεση του χρόνου, η αλφαβητική γραφή και οι αριθμοί, τα μέτρα και τα σταθμά, οι πεσσοί κλπ. Συμμετείχε στον Τρωϊκό Πόλεμο, όπου λόγω της σοφίας του κέρδισε τον σεβασμό όλων των Αχαιών. Όχι όμως και του Οδυσσέα. Ο βασιλιάς από την Ιθάκη δεν ξέχασε ποτέ ότι ο Παλαμήδης ήταν αυτός που ξεσκέπασε το τέχνασμά του για να μη λάβει μέρος στην εκστρατεία κατά της Τροίας. Σε αυτό ήρθε να προστεθεί και ο φθόνος για τα επιτεύγματα του Παλαμήδη, που τον έκαναν όλο και πιο αγαπητό στους Έλληνες. Γι΄αυτό αποφάσισε να τον βγάλει από τη μέση. Οργάνωσε μαεστρικά σκευωρία, κατηγορώντας τον για προδοσία και συνεργασία με τους Τρώες. Με κατασκευασμένα αποδεικτικά στοιχεία κατάφερε να πετύχει την ατιμωτική καταδίκη και  την εκτέλεση του ήρωα δια λιθοβολισμού. Κατά την επιστροφή από την Τροία ο Ναύπλιος, για να εκδικηθεί τον θάνατο του γιού του, άναψε φωτιές στις απόκρημνες ακτές του Καφηρέα, παρασύροντας τα ελληνικά πλοία στα κοφτερά βράχια και σκοτώνοντας τους ναυαγούς. Αδέρφια του Παλαμήδη ήταν ο Οίακας και ο Ναυσιμέδων.

(Περισσότερα  από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη)

*Παλαμήδι (το). Κάστρο που δεσπόζει πάνω από την Πόλη του Ναυπλίου σε ύψος 216 μέτρα. Πήρε το όνομα του από τον ομώνυμο ήρωα, γιο  του πρώτου οικιστή της πόλης  Ναύπλιου. Οι εργασίες κατασκευής του ολοκληρώθηκαν το 1714, κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ενετoκρατίας, από τον Agostino Sagredo. Αποτελείται από οκτώ αυτοτελείς προμαχώνες (οι οποίοι άλλαζαν όνομα ανάλογα με τον κύριο του κάστρου),  κτισμένους με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε, αν καταληφθεί ο ένας, η άμυνα του φρουρίου να συνεχίζεται στους υπόλοιπους κι αποτελούσε ένα θαύμα της στρατιωτικής αρχιτεκτονικής για την εποχή του. Την επόμενη χρονιά (1715) καταλαμβάνεται από τους Τούρκους και καταλήγει στα χέρια των Ελλήνων το βράδυ της 29ης Νοεμβρίου 1822, μετά την άλωση του από τους άνδρες του Στάικου Σταϊκόπουλου. Εδώ φυλακίστηκε το 1833 από την Αντιβασιλεία ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Από το 1840 έως το 1926 περίπου μετατράπηκε σε σκληρή φυλακή βαρυποινιτών. Η πρόσβαση γίνεται είτε μέσω αυτοκινητοδρόμου είτε από την θρυλική, πέτρινη σκάλα με τα 999 σκαλοπάτια (στην πραγματικότητα είναι γύρω στα 860).

(Δείτε ΕΔΩ ένα διαφορετικό φωτο-αφιέρωμα από τον Zouperman)

IL CONSERVATORE
Advertisements