Άντε και τους πιάσανε. Τους μεγαλοφειλέτες του Δημοσίου. Και να τα ‘ντου’ στα σπίτια και στις επιχειρήσεις και να τ’ αυτόφωρα και να οι πηχαίοι τίτλοι στις εφημερίδες και τ’ «αποκλειστικά» στη μεσημεριανή ζώνη για τον «γνωστό επιχειρηματία με τα μεγάλα χρέη και την πολυτελή διαβίωση».

Ωραία λοιπόν, τους μπουζουριάσανε από τη μία και τους αμόλησαν από την άλλη. Και μας έριξαν για άλλη μια φορά το κουτόχορτο περί δήθεν ‘σκληρών φορολογικών ελέγχων χωρίς διακρίσεις’. Με έναν ωραίο διακανονισμό το 1.200.000  θα γίνει 120.000 (και αν) κι όλα καλά. Πάλι πατάχθηκε η φοροδιαφυγή.

Πως όμως φτάσαμε σ’αυτά τα δυσθεώρητα χρέη; Προφανώς όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Κανένας δεν χρωστάει ένα και δύο εκατομμύρια ευρώ μονοκοπανιά. Ξεκινάει από μια σαφώς μικρότερη οφειλή. Η οποία, αν αφεθεί, γιγαντώνεται. Κάτι τα πρόστιμα, κάτι οι προσαυξήσεις και τα δέκα γίνονται εκατό.

Φυσικά, αφού όταν τα χρέη είναι ακόμα μικρά και εισπράξιμα τα κάνουμε γαργάρα. Γιατί είμαστε του κόμματος, του Υπουργού, του μπάρμπα από την Κορώνη. Γιατί δεν μας πιέζει κανένας να πληρώσουμε. Τα σπρώχνουμε συνεχώς  κάτω από το χαλί, ευελπιστώντας ότι το όλο θέμα θα μείνει στην αφάνεια εις το διηνεκές και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Εξάλλου, όσο  πιο πολλά χρωστάς τόσο περισσότερο σε σέβονται (sic)!

O Grecian σας είπε χθες για τον επιχειρηματία από τον χώρο των media. Μην πάτε μακριά.

Και στη μικρή μας πόλη υπάρχουν αντίστοιχες  περιπτώσεις. Ανθρώπων, που λόγω της δεδηλωμένης υποστήριξης τους σε συγκεκριμένους κομματικούς χώρους και λόγω του ότι χειρίζονται μια γραφίδα, κυκλοφορούν κύριοι, παρότι χρωστάνε πάνω από δύο (2) εκατομμύρια ευρώ.

Έτσι έχουν τα πράγματα φίλοι μου. Τα γνωστά υποζύγια (μισθωτοί, συνταξιούχοι, μεροκαματιάρηδες) θα συνεχίσουν να τραβάνε το κάρο και οι μεγαλόσχημοι επιχειρηματίες θα εξαργυρώνουν πολιτικές φιλίες και ευεργετικές διατάξεις νόμων. Ενίοτε και τοπικοί μικροπαράγοντες.

IL CONSERVATORE
Advertisements